● استفاده از دست و انگشتان در محاورات روزمره ژاپنی ها!

گفتن "من"
یکی از موارد استفاده از دست زمانیه که می خواهیم بگیم "من". برای این کار در بیشتر کشورها از جمله ایران با دست یا انگشت اشاره به سمت قلب یا سینه اشاره می کنیم. در ژاپن برای این کار انگشت اشاره رو به سمت بینی شون می گیرن و این یعنی "من"!




نشونه پول
به این ترتیب که کف دست روبه بالا قرار گرفته می شه در حالی که نوک انگشت شست و اشاره رو به هم می چسبونن. (یک چیزی مثل شبیه علامت اوکی انگلیسی ولی بطور افقی!) در ایران ما معمولا با مالیدن دو سر انگشت شست و اشاره به هم و حالت شمردن پول این کار رو انجام می دیم.مثلا اگه از یک ژاپنی بپرسین که چرا تلوزیون صفحه تخت فلان قدر اینچ نداری؟ کافیه که با نشون دادن این علامت به طرف بفهمونه که مشکل مشکل پولیه!



از بین دو نفر یا از جلوی چند نفر که نشستن رد شدن
در این حالت در حالی که یک کم دولا شدن، دست راست رو از آرنج خم کرده و بالا می آرن و در حالی که مچ دست رو بالا پایین می کنن از بین دو نفر که ایستادن یا نشسته ان رد می شن که این همون معنی ببخشید خودمون رو می ده که در ژاپن یا کلامی یا غیر کلامی این کار رو انجام می دن.

سوار شدن تاکسی یا اتوبوس
برای سوار تاکسی شدن در ژاپن یک راهش اینه که مثل تاکسی تلفنی ایران به شماره ای تلفن کرده و تاکسی خواست. راه دیگه اش هم اینه که کنار خیابون بایستید و تاکسی که از دور می بینین دستتون رو بالا بیارین. در اون حالت تاکسی جلوی پای شما می ایسته و در ماشین بطور خودکار باز می شه. (در ژاپن تاکسی ها مختص یک مسافر هستند و غیر از شما و همراهانتون مسافر دیگری رو سوار نمی کنن و تعداد مسافر های تاکسی هم از 3-4 نفر بیشتر نیست)
همچنین وقتی در ایستگاه اتوبوس ایستادین و اتوبوس مسیر شما از راه می رسه با بالا بردن دست به راننده نشون می دین که می خواهین سوار بشین و اتوبوس رو نگه داره.در ژاپن اتوبوس ها در صورتی در ایستگاه می ایستن که یا مسافری با زدن زنگ اعلام کنه که می خواد ایستگاه بعدی پیاده بشه و یا اینکه مسافری در ایستگاه علامت بده که می خواد سوار بشه.


از خیابون رد شدن
در مهد کودک ها و مدارس به بچه ها یاد می دهند که هر وقت می خوان از خیابون رد بشن یک دستشون رو بالا ببرن و از خیابون رد بشن. اینطوری راننده ها راحتتر می تونن هیکل کوچولو اونها رو ببینن و حتما توقف کنن.


علامت "غیرممکن" "ممنوع"
در این حالت با ضربدر کردن دست ها روی هم نشون می دن که انجام کاری غیر ممکن یا ممنوع هست.


علامت صحیح و غلط
اگه با دست ها دایره بسازن و جلوی صورت نگه دارند یعنی علامت صحیح و درست و اگه ضربدر بسازن یعنی غلط و اشتباه.


بیا اینجا
مثل "بیا اینجا" گفتن خودمون در ایران با این تفاوت که در ژاپن کف دست روبه پایین قرار می گیره و مچ دست هم به سمت پایین تکون داده می شه. معمولا این علامت در حالتی که کف دست رو به بالا باشه و چهار انگشت به سمت گوینده خم و باز بشن، نشون می ده که گوینده عصبانیه مثلا مادری که بخواد بچه اش رو تنبیه کنه! نشون دادن علامت "بیا" بصورتی که انگشت اشاره رو به سمت خود باز و بسته کنیم طوری که در خیلی جاهای دیگه متداول هستش، در ژاپن بی ادبی و دور از نزاکته!



خجالت کشیدن یا فکر کردن
مثلا وقتی در جمع از کسی خیلی تعریف و تمجید کنن و اون بخواد حالت خجالت زدگی رو نشون بده، در این حالت معمولا فرد دستش رو پشت سرش می بره.



یک جور ژست دختر بچگانه!
به این حالت که دست بصورت مشت قرار می گیره ولی دو انگشت شست و اشاره رو باز نگه می دارن و زیر چونه می گیرن! اینطور که می گن این ژست رو یک گروه موسیقی که دختر بچه های 10-12 ساله هستنن به اسم «مورنینگ موسومه» شروع کردن.



شمارش عدد
وقتی یک ژاپنی بخواد با انگشت بشماره، شروع از انگشت شست هست و دونه دونه انگشت ها رو به ترتیب به داخل خم می کنه. معمولا در ایران ما شمارش رو از انگشت اشاره شروع می کنیم و انگشت ها رو دونه دونه به سمت بیرون باز می کنیم یا در خیلی کشورهای دیگه شمارش رو از انگشت شست شروع می کنن و بقیه انگشت ها رو به ترتیب به سمت بیرون باز می کنن.


نشان دادن عددی با هر دو دست
در حالتی که بخواهیم مثلا عدد سه رو نشون بدیم، در بیشتر جاها کف یک دست رو به سمت شنونده گرفته و سه تا از انگشت هامون رو باز می کنیم. در ژاپن کف یک دست به سمت شنونده گرفته می شه و دست دوم در حالی که کف دست به سمت گوینده هست سه انگشت باز رو روی کف دست اول قرار می گیره!


بازی سنگ کاغذ قیچی
این بازی درست همونطور که در ایران انجام می شه در ژاپن هم وجود داره و مشت کردن دست یعنی سنگ، نشون دادن کف دست یعنی کاغذ و نشون دادن انگشت اشاره و وسطی در حالی که بقیه انگشت ها جمع هستن یعنی قیچی.


دعا کردن
معمولا وقتی ما بخوایم دعا کنیم کف دست هامون رو رو به بالا می گیریم و دعا می کنیم. در ژاپن کف دو دست رو به هم می چسبونن و دو دست رو جلوی صورت نگه می دارن.


شروع غذا
شروع غذا هم معمولا با گفتن کلمه "ایتاداکی ماس" شروع می شه در حالی که مثل حالت دعا کف دست ها به هم چسبیده و جلوی صورت قرار گرفتن. این هم یک چیزی مثل دعا و تشکر بخاطر غذا می مونه.


گفتن "نه"
معمولا ایرانی ها برای گفتن نه از بالا پایین کردن سرشون استفاده می کنن و غربی ها با چپ و راست کردن سر. در ژاپن با چپ و راست تکون دادن دست این کار رو می کنن. به این صورت که مثلا دست راست در حالی که کف دست به سمت چپ قرار داره به موازات صورت بالا می آد و مثل بادبزن به سمت چپ و راست تکون داده می شه.


مسخره کردن و زبون درازی
در این حالت که بیشتر خاص بچه هاست با یک دست پلک پایین یک چشم رو پایین می کشن و زبونشون رو هم تا نصفه بیرون می آرن!



دوست دختر
در این حالت دست رو بصورت مشت بسته در می آرن در حالی که انگشت کوچیک رو باز نگه می دارن. البته بعضی وقت ها این علامت نشونه داشتن رفیقه و معشوقه هم می تونه باشه!!



قول دادن
درست شبیه علامت قهر کردن ماست که دو طرف انگشت کوچک دست خود را به همدیگه گره می زنن! این حالت یک شعر هم داره که اگه دوست دارین برای شنیدنش اینجا رو کلیک کنین. مفهومش یک چیزی تو این مایه هاست که بیا به هم قول بدیم ولی هرکس که دروغ بگه و قولش رو بشکنه ایشالله که 1000 تا سوزن بخوره!!!!!

□ نوشته شده در ساعت 10:15:00 AM توسط Aava